Aktualności

Słowo Boże na XXIII niedzielę

10.09.2017

Mt 18, 15 – 20 Jezus, pragnąc coraz bardziej scalać wspólnotę Apostołów – podwaliny założonego przez siebie Kościoła, wysuwa na pierwsze miejsce dwie charakterystyczne formy tworzenia wspólnych więzi: troskę o życie w prawdzie oraz modlitwę.

Grzech burzy ustalony przez Boga porządek moralny, konieczny do tworzenia stosunków społecznych. Swoją destrukcyjną siłą zła uderza w jedność człowieka z Bogiem i z bliźnim. Przecinając więzi dobra i prawdy, tworzy dystans osłabiający braterskie relacje. Grzech niszczy duchowo człowieka, otępia jego sumienie, karmi go kłamstwem i może doprowadzić go do całkowitego odejścia od Boga oraz zerwania wspólnoty z ludźmi. Jezus poucza Apostołów i wyczula ich na rozwiązywanie trudnych sytuacji w Kościele. Apostołowie i każdy uczeń należący do wspólnoty wierzących, muszą być czujni  i otwarci na dobro bliźniego. W przypadku grzechu brata, każdy powinien konkretnie zareagować na zaistniałe zło. Upomnienie błądzącego jest czytelnym znakiem miłości bliźniego. Troska o jego stan duszy jest troską o najważniejsze jego dobro, wyprzedzające każde, nawet podstawowe potrzeby, czy pragnienia jego życia. Dlatego, uczeń Pana nie może się zniechęcać reakcjami upominanego przez siebie współbrata, ale podejmować wszystkie możliwe sposoby oderwania go od zła. Jeżeli upomnienie braterskie, tak osobiste, jak wobec świadków oraz całej wspólnoty Kościoła, nie przynosi rezultatu, Jezus poleca uszanować wolną wolę grzesznika i odciąć się od kontaktów z nim. Popieranie grzesznego postępowania brata może zapuścić korzenie w całej wspólnocie i stopniowo doprowadzić do jej rozpadu. Zło ma siłę manipulacji, wciąga w swoje działanie tak, jak bagno wciąga tych, którzy nierozważnie wchodzą na jego powierzchnię.

 Odcinanie się od trwającego w grzechu brata nie jest równoznaczne z przekreśleniem go, bądź potępieniem. Drugą formą tworzenia wspólnoty z Bogiem i bliźnimi jest modlitwa. Wspólne wyciąganie rąk do Boga jest też wyjątkowym -  duchowym „upomnieniem” brata. Jezus wskazuje, że takiej modlitwie nie może oprzeć się Bóg, który pierwszy czyni wszystko, by człowiek powrócił do Niego. Jezus wie, że modlitwa jednoczy społeczność Jego uczniów, wyczula ich sumienia na życie w prawdzie, daje mądrość potrzebną do wzajemnego upomnienia i przebaczenia. Jezus zachęca Apostołów do modlitwy, bo tylko kontakt z Bogiem Miłosiernym pomaga odróżniać grzech od grzesznika, dając siłę do miłowania każdego człowieka. Choć istnieją przyczyny wskazujące potrzebę zerwania więzi z człowiekiem przewrotnym, to bycie wspólnoty na modlitwie przed Bogiem tworzy z błądzącym wewnętrzne więzi, mocniejsze niż jego grzech. Chrystus wskazuje na wielkość i skuteczność wspólnej modlitwy. Jej moc wypływa z otwarcia się ludzkich serc na Jego obecność, jako Jedynego Pośrednika u Ojca.  

A Ty, jak podejmujesz naukę o ewangelicznym upomnieniu bliźniego

/s. Maksymiliana Gustyn/

 

Audio

KsDrHabWygralaWyklad.mp3

Wykład ks. dr hab. Pawła Wygralaka wygłoszony podczas sesji poświęconej Bł. Sancji

Temat sesji " Wychowanie naszym zadaniem i powołaniem" Poznań, 17.11.2012, Centrum Jana Pawła II, parafia św. Rocha

Filmy

Bolivia 2017

Bolivia 2017