Myśli

Wybierz miesiąc: *
1
Pragnę być całopalną ofiarą miłości.
Ofiarą Serca Twego w czasie i w wieczności. [21]
2
Bóg się nie obraża, miłuje nas zawsze,
co jest znakiem pokory. Wydał Pan Jezus samego Siebie
za nas, więc i my musimy się odwzajemnić,
oddając Mu się całkowicie. [183]
3
Dusza prosta umie się przystosować do wszystkiego.
Nie okazuje niezadowolenia, gdy musi ustąpić
tak jak członki naszego ciała,
gdy są potrzebne ustępują jedno drugiemu. [85]
4
Opanuj zatem twe życie zewnętrzne,
bo jeżeli ono cię opanuje pociągnie cię do zguby.
Jeżeli zajęcia twe zostawiają ci możność wewnętrznego
spoglądania na Zbawiciela, to jesteś na dobrej drodze!
Idź dalej! [105/106]
5
O Boski Ukrzyżowany Serafinie!
Naucz nas Twej miłości, co nigdy nie ginie! [18]
6
Przemienienie Pańskie
Dla Jezusa! Cicho serce,
- Ideały w duszy pieść!...
Choćby w męce poniewierce
- Dla Jezusa krzyż swój nieść!
Cicho serce!... Panu w dani
Trzeba całą duszę nieść
I co boli i co rani...
Dla Jezusa mężnie znieść
- Cicho serce!... gdyś w niedoli
Do Jezusa wznieś swą dłoń
- Niech dla Niego co zaboli
- W niepamięci wpadnie toń...
Dla Jezusa!... cicho serce
Wszystko przetrwać - wszystko znieść
Z cnót przecudnych tkać kobierce
Ideały w duszy pieść. [27]
7
Moje życie mam przeżyć
całkowicie przed Tabernakulum. [Test. 122]
8
Jak najliczniejsze akty strzeliste do Najświętszego Sakramentu,
wiele miłości w odwiedzinach, Komunii św. [Test. 122]
9
Z dobrą wolą ćwiczmy się w rzeczach poleconych
i choć skutków nie zobaczymy, nie zrażajmy się,
bo często dzieje się to z Woli Bożej, abyśmy nie były pyszne
z postępu na drodze cnoty, a nieraz
i szatan chce nas zniechęcić. Zbytnia radość,
zbytni smutek mieszają pokój duszy
- trzeba więc jedno i drugie miarkować. [30]
10
Uściskajmy krzyżyk, odnawiając śluby, a łatwiej zwyciężymy.
Uprzytomnijmy sobie, że odrzucenie
pokusy jest zasługą, dlatego też Pan Bóg dopuszcza
pokusy na dusze, które miłuje, trzeba więc
mężnie walczyć, przewidzieć zamysły szatana
i pokusę obrócić na dobro w zasługę. [163]
11
św. Klary Dziewicy
Pamiętajmy, że już ani do świata, ani do rodziny,
ani nawet do siebie nie należymy. Skoro oddałyśmy się Bogu,
to stajemy się już jak przedmiot darowany
i może On z nami przez naszych Przełożonych czynić co chce
- takie jest znacznie słów Pana Jezusa: �Pójdź za mną�15.
Wzorem dla nas jest Chrystus, który Sam się położył na krzyżu,
bez skrępowania i już naprzód do krzyża
Swe ręce wyciągał. [41/42]
12
Przez ślub posłuszeństwa dajemy Panu Bogu najwięcej,
bo naszą wolną wolę. Dajemy tę wolę w ofierze Panu Bogu
dobrowolnie i dlatego ma to tak wielką zasługę,
bo nawet największy żebrak na świecie ma wolną wolę. [126]
13
Potęga Boża jest nieskończona. Przez modlitwę
ściągamy ją z nieba na ziemię. [Modlitwa 10 � II. T. 1/6b]
14
Potęga Boża jest nieskończona. Przez modlitwę
ściągamy ją z nieba na ziemię. [Modlitwa 10 � II. T. 1/6b]
15
Być dobrym - to zapomnienie każdego wieczora
o przykrościach doznanych rano.
To nie zrażanie się niczym, jak czyniła Najświętsza Panna. [108]
16
Trzeba być przekonanym, że rozkaz Przełożonego
jest Wolą Bożą, bo choć rozkaz trudno czasem uznać
za Wolę Boga, to jednak Wolą Bożą jest - posłuszeństwo. [111]
17
Nic nadzwyczajnego nie ma być we mnie, wszystko zwyczajne,
ale nie zwyczajnie. Myśl, że mam stać się świętą
za wszelką cenę musi być stałą moją troską. [Test. 124]
18
Bł. Sancji Dziewicy
Za życia byłam posłuszna, dlatego po śmierci będę mogła
spełniać wasze życzenia - bo mała byłam za życia,
ale dużo będę mogła po śmierci. [I.T.3/48a]
19
Należy leczyć dusze surowością ale i wyrozumiałością,
miłosierdziem zwłaszcza dla sióstr - nie łamać trzciny
już nadłamanej, ale tak postępować,
jak postępował Jezus w takich wypadkach. [178]
20
św. Bernarda Opata i Doktora Kościoła
Św. Bernard mówi, że zły język jest gorszy od włóczni,
która przebiła bok Pana Jezusa. [195]
21
Przedziwne jest posłuszeństwo Jezusa Eucharystycznego
i przez nie uczy On nas nadal posłuszeństwa doskonałego,
nie zważając na upokorzenia niezmierne
i sponiewieranie które ponosi w Eucharystii. [125]
22
Właśnie przez walki Pan Jezus oczyszcza
dusze i powiększa się w nich miłość Boża,
a po oczyszczeniu dusza taka przechodzi okres oświecenia,
a wreszcie zjednoczenia z Bogiem. [179]
23
Nasze powołanie zakonne tyle kosztowało Pana Jezusa,
od nas samych wymagało bohaterstwa,
by rzucić wszystko i pójść za nim, a teraz dla drobnych rzeczy
miałybyśmy się potępić zamiast uświęcić? [65]
24
Lepiej by nam było uciec na pustynię,
niż utracić skarb czystości, lepiej podać się
na wszelkie ofiary, lepiej porzucić wszelkie dzieła,
choćby najlepsze i najpiękniejsze. Jeżeli więc nie mamy
heroicznych cnót świętych, bądźmy przynajmniej czyści,
jeżeli zaś mieliśmy nieszczęście postradać
niewinność chrztu - obleczmy się w niewinność pokuty. [93/94]
25
Być gotową oddać wszystko co zbędne,
do rzeczy potrzebnych nie mieć przywiązania.
Być gotową i te potrzebne rzeczy oddać chętnie,
nie żałować, nie zazdrościć nawet rzeczy potrzebnych. [115]
26
NMP Częstochowskiej
Jakże lekkim i szczęśliwym byłoby pożycie w klasztorze,
w którym panowałaby miłość wzajemna.
Miłość tę trzeba już mieć w sercu wyrytą.
Często też powinniśmy prosić i błagać Matuchnę Bożą
o miłość Boga i bliźniego - gdyż Ona jest "Matką pięknej miłości". [65]
27
Korzystne i potrzebne bardzo dla duszy zakonnej
jest doświadczenie, aby odpokutować swoje grzechy,
wynagrodzić czas stracony w świecie, ćwiczyć się w pokorze
i cierpliwości, w oczyszczaniu serca, odrywaniu serca
od wszystkich stworzeń, aby to serce
do Boga tylko należało. [148][65]
28
św. Augustyna
Zapytana czy boi się śmierci, odpowiedziała bez namysłu:
"O nie! - śmierć to tylko rozłączenie ciała
z duszą, a spotkanie z Jezusem". [Test. 104]
29
Dzień śmierci bł. S. Sancji - 1942 r.
Pragnę być posłuszna i po śmierci
- proszę mi polecać różne sprawy, a nie prosić o modlitwę
- jak to czyniła przełożona, a ja spełnię wasze życzenia,
bo umieram z miłości, a Miłość miłości
niczego nie może odmówić. [Test. 13][Test. 104]
30
Siostry najmilsze, nie wiecie jak słodko jest umierać,
gdy się było posłuszną. [I.T.3/2]
31
Żyć z siostrami w zgodzie, nie sprawiać nikomu przykrości.
Nie widzieć i nie myśleć swoim sposobem,
gdy się i tak dojdzie do tego samego celu
- lepiej ustąpić drugim, a wyprzeć się swego sposobu
widzenia i działania. [189/190]

Audio

KsDrHabWygralaWyklad.mp3

Wykład ks. dr hab. Pawła Wygralaka wygłoszony podczas sesji poświęconej Bł. Sancji

Temat sesji " Wychowanie naszym zadaniem i powołaniem" Poznań, 17.11.2012, Centrum Jana Pawła II, parafia św. Rocha

Filmy

Filmik z Bolivii

Filmik z Bolivii