266px StFrancis part

Niech cię Pan błogosławi i strzeże.

Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą,
niech cię obdarzy swą łaską.
Niech zwróci ku tobie swoje oblicze
i niech cię obdarzy pokojem.
26.11.2017 – XXXIV Niedziela - Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata
W minionych dniach wspominamy ubiegłoroczne wydarzenia związane z Jubileuszowym Aktem przyjęcia Jezusa za Króla i Pana. Warto zatem w Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata powrócić myślą i sercem do treści Aktu Intronizacji, który wybrzmiał we wszystkich świątyniach Kościoła katolickiego w Polsce, w zaciszach domów, kaplic, w różnych wspólnotach zgromadzenia liturgicznego.
Wielu z nas z drżeniem serca wypowiadało słowa aktu:
Nieśmiertelny Królu Wieków, Panie Jezu Chryste, nasz Boże i Zbawicielu! W Roku Jubileuszowym 1050-lecia Chrztu Polski, w roku Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia, oto my, Polacy, stajemy przed Tobą, by uznać Twoje Panowanie, poddać się Twemu Prawu, zawierzyć i poświęcić Tobie naszą Ojczyznę i cały Naród.
Tym, jakże podniosłym słowom towarzyszyła nadzieja, że wypowiadane słowa wpłyną na naszą rzeczywistość, będą wyrazem posłuszeństwa Bogu, czyli odpowiedzią człowieczej miłości na Miłość Bożą, w końcu będą aktem sprawiedliwości, czyli oddaniem Bogu tego, co Jemu należne.
Kościół naucza nas, że każdy akt wiary i uznania Jezusa za Zbawiciela, Pana, Króla, czy Władcy ma wielką moc sprawczą, gdyż umożliwia zbawienie człowieka. Tę prawdę zapisał Apostoł Paweł w Liście do Rzymian (10, 9-10): „Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych – osiągniesz zbawienie. Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami – do zbawienia.
Zatem najbardziej proste wyznanie panowania Jezusa prowadzi do osiągnięcia zbawienia, bo wyraża ono wiarę, że Jezus z Nazaretu jest zapowiadanym przez proroków Mesjaszem. Stąd do istoty aktu przyjęcia Jezusa za Króla i Pana należy wyznanie z wiarą Jego panowania.
Dlatego zebrani wokół stołu Słowa i Chleba, z żywą wiarą i nadzieją wołajmy:
Wyznajemy wobec nieba i ziemi, że Twego królowania nam potrzeba. Wyznajemy, że Ty jeden masz do nas święte i nigdy nie wygasłe prawa. Dlatego z pokorą chyląc swe czoła przed Tobą, Królem Wszechświata, uznajemy Twe Panowanie nad Polską i całym naszym Narodem, żyjącym w Ojczyźnie i w świecie.
Pragnąc uwielbić majestat Twej potęgi i chwały, z wielką wiarą i miłością wołamy: Króluj nam Chryste!
– W naszych sercach – Króluj nam Chryste!
– W naszych rodzinach – Króluj nam Chryste!
– W naszych parafiach – Króluj nam Chryste!
– W naszych miastach i wioskach – Króluj nam Chryste!
– W całym Narodzie i Państwie Polskim – Króluj nam Chryste!

s. Sebastiana Wróblewska CMBB